Chodzą po naszych miastach, miasteczkach i wioskach dziady proszalne. Rozmaite ze sobą noszą tabliczki. Coś tam o demokracji, coś o kodowaniu i inne, ale na odwrocie każdej z nich jest zawsze ta sama prośba: „Niech nam ktoś wreszcie da w mordę!”. Włazi też to biedne dziadostwo do urzędów przeróżnych i do sądów nawet. Czytaj dalej →
Jako zgrzybiały już starzec pamiętam poprzednią rocznicę naszego Chrztu, tę bardziej okrągłą, bo jednak było wtedy równo 1000 lat. Naprawdę ładna liczba. Wiele mieliśmy wtedy uciechy obserwując przedziwne wygibasy „ludowej władzy”, aby ten historyczny fakt wyprać z chrześcijaństwa, które wtedy było bardzo niemodne i wykorzystać do własnych celów. Tysiąc szkół na Tysiąclecie, to był jednak ładny gest i wielki sukces PZPR. Nie da się ukryć. Trochę mamy teraz problemów, aby tym placówkom oświaty zapewnić właściwą frekwencję, no ale jeśli zadziała jak należy 500+ to może jakoś to będzie. Czytaj dalej →
Nie wygląda to najlepiej. To, co się dzieje w Europie. Ponieważ brak mi wiedzy o szczegółach, a w dodatku nie wiem czy kiedykolwiek ją uzyskam pozwolę sobie na rozważania oparte na tym co wiem i oczywiście na moich ulubionych teoriach spiskowych. Ci, którzy uważają, że te teorie są nieprawdziwe, bo funkcjonariusze rozmaitych tajnych służb biorą pieniądze za to, że nic nie robią, mogą sobie darować dalsze czytanie.
Znana jest od starożytności Przysięga Hipokratesa. Każdy adept medycyny musiał ją składać przed dopuszczeniem do wykonywania zawodu lekarza. W niej zawarte są między innymi słowa „nie spędzę płodu”. To znaczy, że już starożytnym obcy był problem zaprzątający dziś jeszcze niektóre głowy: Czy płód jest człowiekiem i jako taki podlega ochronie? Czy też jako coś nieokreślonego, przypadkowy zlepek komórek, może być usunięty bez żadnych konsekwencji? Czytaj dalej →
Utrata złudzeń to jeden z trudniejszych momentów w życiu człowieka. Pamiętam jak po raz pierwszy straciłem złudzenie, że żyję w kraju sprawiedliwym i szczęśliwym. Słuchałem w radiu sprawozdań z procesów poznańskich powstańców, a rodzice niezbyt skutecznie usiłowali ukryć przede mną po czyjej stronie jest ich sympatia. Czytaj dalej →
Jacek Bezeg