A właściwie, „Pokazuję i objaśniam”, bo wojskowej terminologii chciałbym tu użyć. Po to aby być dokładnie zrozumianym. Jeszcze jedno zastrzeżenie. „Jak ktoś nigdy nie grał w szachy, to niech dalej nie czyta”.
Myślałem, że już tyle na ten temat napisano, iż nie zdecyduję się do niego wrócić, ale jednak słyszane z tak wielu stron biadolenie o „strasznej klęsce” Czytaj dalej
Jakim sposobem dyskusja może być dziurawa? Nieraz już takie widziałem, ale na tę nazwę wpadłem dziś. W rozważaniach o sytuacji z kandydaturą na stanowisko szefa PE nie porusza się pewnych wprost narzucających się zagadnień i dlatego nazwę tę dyskusję dziurawą. Zadam więc kilka pytań, których zadać „zapomniano”:
Jakim prawem ktokolwiek obcy mówi suwerennemu państwu kogo powinno delegować do takiej czy innej sprawy? Czytaj dalej
Uważam, że sztuka konstruktywnej i kulturalnej rozmowy to coś czego brakuje nam bardzo, bardzo. Poniżej próba poinformowania o dokuczliwości tego braku szerszego grona.
Znaczenie mowy ==> Zasadnicza różnica pomiędzy człowiekiem a pozostałymi mieszkańcami Ziemi
Komunikacja, przekazywanie i gromadzenie wiedzy, tworzenie organizacji, tworzenie państw, urzędy, biurokracja
Istota i zastosowanie
Definicja = zorganizowana wymiana myśli, najlepszy sposób korzystania z mowy
Rozwiązywanie problemów, planowanie działań, uzgadnianie stanowisk, rozładowanie konfliktów Czytaj dalej
Mam taką dziwną wadę wzroku. Patrząc na coś widzę zupełnie co innego. Patrzę na zgarbioną staruszkę, widzę kim mogła być kiedyś, widzę małą dziewczynkę biegającą beztrosko po łące za motylkami, zbierającą kwiatki. Patrząc na dziewczynkę, widzę staruszkę otoczoną wnuczętami jaką może kiedyś zostanie.
Patrząc na roznoszone po osiedlu przez wiatr stosy plastikowych odpadów widzę pola zielonych konopi, które niestety nie wyrosną, bo wytworzone z nich biodegradowalne przedmioty i opakowania mogłyby zagrozić zyskom producentów tych wszystkich plastików. Czytaj dalej
Często spotykam się z zarzutem, że u mnie wszystko jest na nie, wiadomości niedobre, a od ich czytania człowiek staje się smutny.
Chciałbym więc raz coś pozytywnie napisać, kogoś pochwalić, podziwiać. Rozglądając się „po okolicy” doszedłem do wniosku, że najbardziej do pochwalenia nadają się Niemcy. Bo oczywiście jeśli chwalić to szczerze, kogoś kto naprawdę jest dobry, a nie dlatego, że go lubię.
Niemców po dwóch światowych wojnach lubi mało kto, więc i mnie trudno będzie zarzucić w tych zaplanowanych pochwałach stronniczość. Czytaj dalej
